Orarion

Adio, onze gebeden
Adio, onze wereld

De maan valt in de dageraad
Verborgen achter een schittering

Emoties die tot een einde komen
Verbindt niemand's hart

Eeuwige gebeden

Als de orde waarin we geloofden een leugen is
Zelfs mijn eigen hart zuiver maken
De vlammen afschudden die me omringen
Een tuin die creëert en vernietigt
Ook al is het zwaard dat ik vasthoud dubbelzijdig
Weersta tot je alles verliest, trickster

Een enkele stofdeeltje uit de ruimte
Flonkerend fluisterde ik mijn wens

Productie en stemmen zijn doordrenkt met bloed
Kunnen zelfs geen regenboog maken

Onophoudelijke gebeden

Als je wankelt tussen goed en kwaad
Wees een zwaard dat alles kan beschermen
Verbrand je vitaliteit tot de laatste snik
Zelfs als het een domme keuze was
Ook al is het een teken van een zondaar
Omarm het met een blik die verder gaat, trickster

Per aspera ad astra
Hoop, Orarion
Wij, die samen onze loten vasthouden
Zullen de schijnbare nu kunnen overstijgen

De volle maan stijgt aan de hemel
De verblindende ruige tuin bedekt als een schild
De keten van gevoelens die nooit hadden moeten kruisen
Verbindt onze gebeden
Ga verder tot je alles in handen hebt, trickster