Santa Elegía

In de treurige nacht
van Santa Elegía
ademden ze diep
de bittere vreugde
ze dronken er op los
zonder uitweg
en ontstoken door haat
verbleekte het leven.

Hij keek naar haar terwijl ze sliep
niks begreep ze
ontdekte de geschiedenis
die al verloren was
ze steeg boven de wolken
op weg naar het leven
kuste de prinses
die aan het slapen was.

Jij weet dat ik van je hou
met heel mijn ziel
ik zou graag met jou leven
elke dag opnieuw
na de storm
komt de rust terug
en de zon die ons al doet bloeien, mijn lief.