La Piragua
Carlos Vives
De Kano
Ze vertelden me de ouderen dat het lang geleden
In de César een kano voer
Die vertrok van El Banco, de oude haven
Naar de stranden van liefde in Chimichagua
Zich door de storm heen worstelend, beefde hij
En onverstoorbaar daagde hij de bui uit
En een leger van sterren volgde hem
Versierde hem met licht en legende
Het was de kano van Guillermo Cubillos
Het was de kano
Het was de kano
Twaalf roeiers met huid zo bruin als mahonie
En met hen de vreesaanjagende Pedro Albundía
's Nachts trokken ze aan de riemen
Hun melodieuze gebrul van mooie cumbia
Twaalf schaduwen, nu oud, roeien niet meer
Het hout kraakt niet meer in het water
Alleen de herinneringen blijven in het zand
Waar de kano ligt te slapen
Het was de kano van Guillermo Cubillos
Het was de kano
Het was de kano
De kano
De kano
De kano
De kano
