Melancolía (part. Samuraï)

De grond horen reageren op elke stap die je zet, houdt me levend
De wereld is koud totdat een van jouw lachen de geluidsbarrière doorbreekt
Dit huis, zonder jou, is een mislukt thuis

Ik wil de muren bekijken die me omringen
Ze voor altijd in mijn geheugen prenten
Een plekje in jou maken, waar ik me kan verstoppen
Als ik de uitgang niet wil zien

Ik zou willen, als je me toestaat
Dat je de melancholie van me afneemt
Ik kan me niet voorstellen hier te blijven zonder jouw eigenaardigheden

Ik kijk naar de sporen die je hebt achtergelaten
Op de tegels van de keuken
Onbewust heb je getekend wat ik droomde
Van hoek tot hoek

Ik ga mijn ogen sluiten en jouw choreografie herhalen
Totdat het de onze is
Ik wacht op je in de woonkamer met de muziek aan

Ik wil de muren bekijken die me omringen
Ze voor altijd in mijn geheugen prenten
Een plekje in jou maken, waar ik me kan verstoppen
Als ik de uitgang niet wil zien

Ik zou willen, als je me toestaat
Dat je de melancholie van me afneemt
Ik kan me niet voorstellen hier te blijven zonder jouw eigenaardigheden