Por La Mañana, Temprano
Viva Belgrado
In De Ochtend, Vroeg
In de ochtend, vroeg, denk ik aan jou
Wanneer de lakens nog warm zijn
Voel ik de zwaartekracht me duwen
Het gewicht van de dagen
De traagheid die me gevangen houdt
En ik probeer het op te schrijven
Ik probeer het te noteren
Maar de woorden ontsnappen me
Om iets moois te zeggen
Zoals dat de twijfels zo lang duren als jouw jurk
Voel ik de zwaartekracht me duwen
Het gewicht van de dagen
De traagheid die me meesleurt
En ja, de rook streelt mijn zintuigen
Maar van binnen voel ik pijn
Het is iets tijdelijk, de behoefte
Om samen te trekken, uit te breiden
Elkaar te vinden en zich over te geven
Alles in twijfel trekken, alles in twijfel trekken
Of het leven de zin op zich is
Of tot hoever mijn woorden trouw zijn
En ik herinner me de wolkenkrabber
De ongelooflijke uitzichten
Jouw oranje fiets
Het winkelcentrum
De Chinese bars
De prostituees in Nakano
Die bar, de geïmporteerde wijn, de champagne
En Tokio voelt weer klein aan
De nacht voelt weer klein aan.
