El Carretero

Over een pad van gekraak
Gaat de kar knarsend verder
De wind fluistert zachtjes
Tussen de klaverbladeren

Mijn leven is alleen maar gekraak
Winden en stilte
Ik loop dezelfde weg
Met mijn span ga ik heen en weer

De middag danst in de wolken
Bedekt de heuvels met bloed
Een kroon van gieren
Vergezelt de karre

Soms verlies ik het spoor terwijl
Mijn hart een sprongetje maakt
Wanneer krijgt mijn leven de weg die ik wil?

Een gefladder van schaduwen
Verlengd de stilte nog meer
Als zinkend in de nacht
Gaat de kar knarsend verder
Ik open ook de aarde
En met haar open ik mijn geloof
Haast je, span van zwarte
Want de dageraad begint te breken!