Poema 15

Ik vind je leuk als je zwijgt, omdat je dan afwezig bent,
en je hoort me van ver, en mijn stem raakt je niet.
Het lijkt wel of je ogen zijn weggevlogen
en het lijkt wel of een kus je mond heeft gesloten.
Zoals alle dingen vol zijn van mijn ziel
kom je voort uit de dingen, vol van mijn ziel.
Droomvlinder, je lijkt op mijn ziel,
en je lijkt op het woord melancholie.

Ik vind je leuk als je zwijgt en zo afstandelijk bent.
En je lijkt te klagen, vlinder in de armen.
En je hoort me van ver, en mijn stem bereikt je niet:
Laat me zwijgen met jouw stilte.

Laat me je ook met jouw stilte spreken,
helder als een lamp, simpel als een ring.
Je bent als de nacht, stil en vol sterren.
Jouw stilte is als een ster, zo ver weg en eenvoudig.

Ik vind je leuk als je zwijgt, omdat je dan afwezig bent.
Afstandelijk en pijnlijk, alsof je dood bent.
Een woord dan, een glimlach is genoeg.
En ik ben blij, blij dat het niet waar is.