Paloma Negra

Ik ben moe van het huilen en de zon komt niet op
Weet niet of ik je moet vervloeken of je moet kussen
Ik ben bang om je te zoeken en je te vinden
Waar mijn vrienden me verzekeren dat je weggaat

Er zijn momenten dat ik liever gewoon wil verdwijnen
De spijkers van mijn verdriet uit mijn hart wil trekken
Maar mijn ogen sterven zonder jouw ogen te zien
En mijn liefde sterft omdat ik je wil zoeken

Je hebt je eigen weg gekozen met de feesten
Zwarte duif, zwarte duif, waar, waar ben je?
Speel niet met mijn eer als feestbeest
Als jouw aanraking van mij moet zijn en van niemand anders
Ook al hou ik krankzinnig van je, kom niet terug

Zwarte duif is het hek van een gevangenis
Ik wil vrij zijn, mijn leven leven met wie van me houdt
God, geef me kracht, ik sterf om je te zoeken
Je hebt je eigen weg gekozen met de feesten