Стоп! Стоп! Стоп! (Stop! Stop! Stop!)

Lang heb ik niet geloofd, maar hij was haastig
Mijn zelfverzekerde held, vol met charme
Met woorden wiegde hij me, met ogen lokte hij
Stralend, mooi, als een souvenir
En toen ik plotseling van hem ging houden
Zoals ik nog nooit eerder van iemand heb gehouden
Een hart dat aan de lijn hangt, overal achter hem aan
Ik gaf het hem als een souvenir

Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!
Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!

Ik word onzichtbaar, als een radiogolf
Wat voorbestemd is, kan ik niet ontlopen
Mijn hart gaf ik hem, en daarna ook mezelf
Geef ik als een souvenir

Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!
Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!

Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!
Gaf mijn hart voor een lange herinnering
Viel naar beneden, als een herfstblad
Opende de deur, toen ik niet kon
Hem zeggen: Stop! Stop! Stop!
Stop! Stop! Stop! Stop! Stop! Stop!