Los Días Raros

Open het, open het langzaam
Zeg wat je ziet, vertel me wat je ziet, als er iets is
Een kortstondige en vluchtige bron tussen de handen

Het is tijd om af te stemmen, een lijn te trekken
Syntoniseren, stukken opnieuw groeperen
Van mijn verzameling medailles en krassen

Daar is hij, wie heeft hem gezien?
Danst als een strik in een ventilator
Wie had gedacht dat zonder kolen
Er geen koningen zijn?

Er zijn nog verslavingen te perfectioneren
Op de rare dagen
Zullen we ons blootstellen in de intimiteit
Met de punt van de schoen

Daar is hij, wie heeft hem gezien?
Danst als een strik in een ventilator
Wie had gedacht dat zonder een vlek
Er geen deal is?

De toekomst heeft zich gekleed
In de nieuwe kleren van de keizer
Wie had gedacht dat zonder kolen
Er geen koningen zijn?

We hebben nog veel meer
Cadeaus om te openen
Muntstukken die, als ze draaien
Een profiel onthullen
En het cellofaan begint
En eindigt in echo