Philia

In een gevangenis vol liefde, met een hart van doornen
Alleen maar schijn, zo is het gemaakt
Een wereld zo klein en benauwd

Gesloten zonden weven de liefde die ons oordeelt
Geloven, liefhebben, zo leven we verder

Neem deze schreeuw, neem deze pijn aan
Zonder aarzelen wil ik je doden van liefde
De lucht die ik zie vanuit deze gesloten wereld
In deze nacht, in deze duisternis, schijnt er een licht

De schaduwachtige maan heeft ons lot bepaald
Het weerklinkt in mijn hart

Gesloten zonden en illusies oordelen over dromen
In de storm, zo sterk en trots

Neem deze schreeuw, neem deze pijn, laat het verdwijnen in de nacht
Zonder aarzelen wil ik het waarmaken
De lucht die ik zie vanuit deze gesloten wereld
De toekomst die ik heb getekend, scheurt de duisternis open

Met angst omarmd, laat het weerklinken, door te leven met brandende vingers
Wordt de mens sterker
Ah... het weerklinkt in ons

Prachtig en mooi, ik wil het tot het einde
Omarmde de pijn, de spijt
Als we gewenst en geliefd zijn, als we elkaar kunnen vertrouwen
In deze nacht, in deze duisternis, bloei ooit op

Verdwijn - smaak van de dood, onze liefde diep in mijn ziel
Verdwijn - dagen van het verleden, ik zal het doen, voor liefde maakt wanhoop.