Pourtant

Je vroeg gisteren
Mijn mening over geluk
Alsof het niets is, zie je dat je je zorgen maakt
De rust zou je dus bang maken

Ik voed deze liefde
De takjes dwarrelen
Jij ziet alleen maar vlammen
Het is zijn geheim leven
Toch, toch, toch

De woorden zijn, de woorden doen, de woorden zeggen
De woorden stromen, de woorden rollen over een draad
Ik laat deze microben, deze raketten
Aan de kletskousen, aan de dichters als het kan
Oh, hoe hou ik van je als je uitlegt
Het is grappig maar

Ik heb de manieren en de recepten opgeborgen
Steek de doos in brand, mijn hart
Van dit kleine offer blijft me over
Een erfenis, een warmte

Ik voed deze liefde
De takjes dwarrelen
Jij ziet alleen maar vlammen
Het is zijn geheim leven
Toch, toch, toch

Je weet, je vroeg me gisteren
Mijn visie op geluk
Wel, elke dag wordt het duidelijker
Het zal ons niet meer bang maken

Ik voed deze liefde
De takjes dwarrelen
Jij ziet alleen maar vlammen
Het is zijn geheim leven
Toch, toch, toch