Lobos

Ze zijn al op pad, de wolven om me te zoeken
Ze volgen de geur van een gewond hart
Ze volgen resten van een heden
Dat weigert verleden te zijn
En zich vastklampt aan mij
Ik geef toe dat ik nooit makkelijk ben
Ik ben iets stiller dan normaal
Ik heb vanavond een afspraak met de Maan
Ik liet de deur open voor mijn vriendin de onzekerheid

Ik, die mezelf heb gemaakt
Ik mis de aanwijzingen
Ik heb te veel drang
En nooit perfect
En jij, de pijnlijke spanning
Wat jammer dat je me altijd uitnodigt voor een duel

Ik blijf geloven en vertrouw nog steeds
Maar ik vertrouw niet altijd dat er tijd is voor alles
We verloren de rede met al die chaos en mijn hoofd
Verloor ons ook op zijn manier

Waarschijnlijk ben ik het die je moet uitleggen
Met details alles wat er nu met me gebeurt
Maar de klopping van mijn hart werkt met gekke momenten
En blikken die zich vastzetten

Ik, die mezelf heb gemaakt
Ik mis de aanwijzingen
Ik heb te veel drang
En nooit perfect
En jij, de pijnlijke spanning
Wat jammer dat je me altijd uitnodigt voor een duel

Ik, die mezelf heb gemaakt
Ik mis de aanwijzingen
Ik heb te veel drang
En nooit perfect
En jij, de pijnlijke spanning
Wat jammer dat je me altijd uitnodigt voor een duel