Mentira

Leugen, wat tussen ons was, was altijd een leugen
Een genadevolle maar wrede leugen
Die mooie woorden die worden gezegd
En achterlaten in de diepte littekens

Plotseling vulde mijn leven zich met jouw bestaan
Mijn geluk veranderde met jouw aanwezigheid
En ontdekte dat de wereld prachtig was
Ik vloog over de paden van de dromen
En geloofde in jou zonder te vermoeden
Dat ik alleen maar tegenover een professionnel stond
Van de leugen
Jouw leven is altijd een leugen geweest
Een vulgaire en domme leugen
Ik die dacht het jouw lot te zijn
Was slechts een ander in jouw pad

Ik ga weg, bijtend op mijn woede en verdriet
Ik houd mijn ambities van grootheid voor mezelf
Ik speelde om te winnen en heb alleen maar bereikt
Een plek in de verdeling van de vergetelheid
En geloofde zonder te vermoeden
Dat ik tegenover de professional van de leugen stond

Een speeltje te zijn van jouw leugens
Een speeltje te zijn van jouw leugens

Jouw leven is altijd een leugen geweest
Een vulgaire en domme leugen
Ik die dacht het jouw lot te zijn