Juan Martha

Ze zeiden dat de duivel hem droeg
leugens brachten hem niets
wat hij bij zich droeg
was een pistool, recht en scherp

Hij stal en vermoordde mensen
want zo vermaakte hij zich
zijn hoofd had een prijs
vijftienduizend pesos was het waard

Juan Martha was dapper
en gevreesd door de overheid
de rangers vreesden hem
alsof hij vergif was

Zijn moeder huilde
huilde en zei het hem
als ze mijn zoon vrijgaven
zou ik vijftienduizend pesos geven

Huil niet meer, moeder
bied ze niets meer aan
want als ik die heuvel bereik
lach ik om de afspraak

Huil niet meer, moeder
kwel me niet meer
want van de honderd levens die ik heb
betaal ik met één

Vanavond met de maan
en morgen met de zon
ze zullen je het leven ontnemen
of het nu voor de liefde van God is

Met deze neem ik afscheid
maar ik laat jullie een brief achter
zodat jullie blijven vertellen
het verhaal van Juan Martha