Homem de Pedra

Ik was ooit een korrel zand, iedereen trapte op mij
Nu heb ik besloten om een keuze te maken
Ik ben geen korrel zand meer, ik ben een ruwe steen geworden
Van steen heb ik ook mijn hart gemaakt
Van keiharde steen heb ik voor altijd mijn lot gesmeed
Van staal heb ik mijn verbeelding gebouwd
De tranen van mijn ogen heb ik voor altijd vergiftigd
Om je trots en je verraad te doden

Ik ben een man van steen en denk nergens meer aan
Het was mijn lijden dat me zo heeft gemaakt
Ik hou niet meer van iemand en wil niet meer bemind worden
En nu op deze manier wil ik zien wie er op mij trapt

Man van steen die geen medelijden meer kent
Geen ziel, niets, geen liefde, geen illusie
En zo heeft mijn lijden gezwegen
Ik ben nu een standbeeld zonder onderdak in de open lucht