Entre Espinas

Zij loopt met een rommelige haardos en nooit heeft iemand
haar aangekeken met de ogen van een vrouw
haar ziel vliegt weg
uit deze onrechtvaardige wereld
in de duisternis is ze vrij
ze sterft en herboren
inert
dromend van een passie
waar niemand in geïnteresseerd is
hoe kan ik je niet missen
als ik je tussen doornen vond
.
Ik geef je mijn ziel, neem het mee
we zullen heel ver vliegen, op zoek naar de passie
.
Tussen treurige nachten en nachten van alcohol
kwam je verkleed als een valk
het zijn wezens zoals jij
die ervoor zorgen dat ik
mijn ogen sluit en de dood kan toelachen
het zijn jouw ideeën die me naar de oppervlakte trekken
en me laten zien waarom
je moet leven
Ik weet dat ze je "roches" maken
en jij schrijft gewoon
.
Ik geef je mijn ziel, neem het mee
de maan wacht op ons en zal ons altijd volgen