Alma Bohemia

Liefde, vergeef me als ik soms uit mijn dak ga
Met die vibes waar ik zo van hou
En niet meer weet hoe ik terug moet komen
Je weet goed, mijn lieve zielsverwant
Wie een boheemse ziel heeft, kan niet stilzitten, stilzitten
Want de samba grijpt je als een betovering
En als het me te pakken krijgt, ben ik verloren
Ik ga pas weg als het voorbij is
Ik ga naar Gamboa en van daaruit naar Lapa
Oh, het gezonde verstand ontglipt me
Liefde, ik weet niet hoe ik het moet vermijden
Ik klim de heuvel op en tot mijn verbazing
Zegt iemand in Santa Tereza, dat de dag al gaat aanbreken
Morro dos Prazeres, wat jij me geeft
Als ik niet meer in de flow ben, neem ik je mee
Jij gaat vroeg naar bed en ik ga pas liggen
Als de klank van de gitaar de haan laat kraaien