Zunge

Er is een gat in het gezicht
Dat is de mond, waarmee je spreekt
Uit de gedachten valt een woord
De tong zorgt voor woordtransport
Ik zoek vragen op elke antwoord
Moet alles zeggen, nu en altijd
Ik kan ze spreken of zingen
De woorden dwingen

Mijn tong heeft geen botten
En zo zeg ik, wat ik wil
Ach, mijn hart, dat is gebroken
Toch klopt het nog, staat nooit stil
Mijn tong

Er is een gat in het gezicht
Want zonder taal gaat het niet
Maar soms gebeurt het dat je je vergist
Als hart en geest zo verwarrend zijn
Ik moet het zeggen, kan me niet bedwingen
Het is de wind onder mijn vleugels
Is de storm onder mijn wieken
De woorden dwingen

Mijn tong heeft geen botten
En zo zeg ik, wat ik wil
Ach, mijn hart, dat is gebroken
Toch klopt het nog, staat nooit stil
Mijn tong

Het fijne woord was altijd mijn vijand
Zoveel woorden niet zo bedoeld
Zoveel taal, zo gemeen
Zoveel hebben zo veel gehuild

Mijn tong heeft geen botten
En zo zeg ik, wat ik wil
Ach, mijn hart, dat is gebroken
Toch klopt het nog, staat nooit stil
Mijn tong is gevangen
En ze kan zich niet bevrijden
Jouw tanden, witte tang
Kan niet zingen
Niet eens schreeuwen