El Espectáculo de Las Marionetas (Metal)

Twee hoge hoeden
Ogen als spijkers
Zagen me verloren met verkeerde stappen
Ben je alleen, pop? Kom, vrees niet meer
Er is een stralende wereld die je kunt aanraken

Belofte van sterren, van lachen, van licht
En ik die de waarheid of het kruis niet begrijp
Ze namen mijn hand, zonder geluid, zonder stem
En ik verliet het huis, zonder een afscheid

Kom en zie het ongeëvenaarde wonder!
Het houten meisje dat leren lopen kon!
Ze lacht niet, huilt niet, droomt nooit meer
Maar ze danst zo mooi, zonder wil

Geppetto sliep, hoorde mijn vertrek niet
Hoorde de stappen die gingen doen alsof
Het is voor je eigen bestwil, zeiden ze met een lach
En ze verkochten me het geluk, gemaakt van as

Ze kleedden me in bloemen, schilderden mijn lippen
Glunder, kleintje! Binnenkort ben je wijs
Maar ik voel alleen hout en fout
Een leeg meisje met sereniteit en pijn

Kijk haar draaien, zonder te zeggen dat ze niet wil!
Kijk haar springen, zonder te weten wie je bent!
Pinokkio de mooie, zonder stem of rede!
De ster van een circus zonder medelijden

Op het bord staat: De mooiste van de wereld
Maar niemand vraagt of ik voel of twijfel
Mijn lichaam buigt, mijn geest is niet hier
Waar is het huis gebleven? Waar is papa?

Applaudisseer, heren! Vraag niet om de waarheid!
Ze is van hout, kan niet huilen!
Pinokkio glimlacht, haar ziel is er niet!
Het is gewoon een speelgoed dat wil ontsnappen!