One Life
The Pillows
Één Leven
[Refrein 1]
De blauwe bloemblaadjes van de vergeet-me-nietjes
Wiegen zonder de wind
Het is mijn zucht die dat veroorzaakt
Ik herinner het me niet, maar dat moet wel zo zijn
Verweven in de duisternis van het dagelijks leven
Vrijheid die me bindt
Met jou droomde ik in die helderheid
Ik kan mijn eigen gezicht niet meer recht in de spiegel zien
[Refrein 2]
In de vuile spiegel van mij
Weerspiegelt het enige dat er is
Geen neplicht, maar echte straling
Jij bent mijn licht
De verdraaide harnas heb ik uitgetrokken
Als een slak op reis gegaan
Door de regen word ik geraakt
Ik slijp af, maar keer niet terug
Uit de stadse mirage
Word ik weer uitgespuugd
Die te grote tenen
Verhinderen me, maar ik wil het verbergen
Welke schoenen ik ook draag?
Als ik loop, zijn het mijn voetafdrukken
Als ik stilsta, is dat het einde
Het teken dat ik eindig ben
Één Leven
[Refrein 2]
Die onvergetelijke herinneringen
Zal ik ooit verliezen, dat weet ik
Ook al blijft de vorm niet bestaan
Jij bent mijn licht
