TERU No Uta

Boven de donkere wolken
Vlieg ik altijd alleen
De valk zal vast verdrietig zijn
In de stilgevallen wind
Die vleugels die de lucht omarmen
Kunnen nooit rusten

Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, dit hart als dat van een valk
Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, de verdrietigheid die als de lucht danst

Onder de regen in de schaduw van de rotsen
Bloeit altijd een klein bloempje
De bloem zal vast verdrietig zijn
In de vervagende kleuren van de regen
Zonder handen om de
Rozige bloemblaadjes te bewonderen

Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, dit hart als een bloem
Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, de treurigheid van de regen

Op het pad door het verlaten veld
Loop jij samen met mij
Jij voelt vast ook de eenzaamheid
Op de grasvelden waar de insecten fluisteren
Een reisgenoot, maar toch
Kan ik niets zeggen, vol geduld

Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, dit hart dat alleen verdergaat
Wat moet ik mijn hart mee vergelijken, de eenzame tristesse.