MATRIX

Bloedeloze woorden stoppen bij niemand
Ik wil niet bezwijken voor moderne gedachten
Geld, eer, status en roem, ik begrijp het niet
Het antwoord dat ik zoek is niet zo'n verontreinigd iets

MATRIX, wie ben ik? Ik kan tot niets worden
Laten we de zelfreflectie maar beëindigen
Ik verander de grenzen van normaal en abnormaal
Mijn hart is in beweging

Het leven smeult, het leven vervaagt
De ziel huilt en schreeuwt om zijn aard
Ik stop deze eindeloze woorden vol emotie
Bijvoorbeeld, waarheid en leugen zijn overal

Zelfs in deze dunne tijd, waar alles door elkaar loopt
Laat je impulsen spreken
Op rails zonder bestemming, rijdend
Verzamel de eenzaamheid en spuug het uit

Hand in hand, herinneringen, hartslagen, oogleden
En ook die dagen
Het leven gromt, het leven steekt op
De zonden van mijn bestaan waren al vastgelegd

Deze onstuitbare gevoelens schaduw ik
Bijvoorbeeld, zelfs als morgen
Licht en duisternis zich vermengen in deze moeilijke wereld
Laat je emoties maar klinken