Hebereke Junkie

ik ben een junkie, zo verdoofd

de trein van de man is vol van verdriet
het stapelt zich op, vandaag weer een nieuwe
ik ben moe en het hoopt zich op

ineens botsen schouders tegen elkaar
het zinloze gekibbel van de dagelijkse sleur
het weerklinkt zo leeg in mijn hoofd

wie is het, wie is het, wie is de schuldige?
iedereen die het vindt, gooit het eruit
ik weet niet wie het is, maar iedereen
is een kutjoch die zich laat leiden door drank

ik ben een junkie, zo verdoofd
ik drink me door het leven, zo verloren
de ruzies met diegenen die elkaar niet begrijpen
gaan vandaag ook weer door, het houdt niet op

ik ben een junkie, zo verdoofd
zelfs als we elkaar niet begrijpen
het was beter geweest als ik het vergat
hoe meer ik drink, hoe dieper ik erin word getrokken
ha

vervagende herinneringen in mijn hoofd
ik zit vast in een taxi met een krappe ruimte
het geluid van het glas blijft hangen

ik rijd rond in een kamer van eenzaamheid
de stress van de eenzaamheid is als stof in de lucht
het stapelt zich op, meer dan mijn belgeschiedenis

ik ben een junkie, zo verdoofd
de domme drinkers zijn er altijd
hoe meer ik drink, hoe droger mijn keel wordt
zelfs mijn hart kan niet meer worden verzadigd

ik ben een junkie, zo verdoofd
zelfs als ik het niet meer kan verbergen
het was beter geweest als ik gewoon kon ontsnappen
vandaag is weer zo'n verschrikkelijke dag, huh?

Oh, damn, ik drink, dus niet nippen
bittere sake, rode sake, zwarte sake
meer drinken, wat een slechte vibe
ik draai in cirkels, wat een ellende

Oh, paniek, paniek, echte paniek
ik zit op een onbekend station
ik wil al mijn verloren herinneringen kwijt
is het de schuld van de drank? kutzooi

ik ben een junkie, zo verdoofd
als ik het opdrink, dan drink ik het op
met die zwakke liefde die ik niet kan zien
vul alsjeblieft mijn hart

ik ben een junkie, zo verdoofd
ik kan het niet vergeten
het zit in mijn hoofd: "ik geef er niet om, ik wil meer"
ik probeer het weg te spoelen, maar
ah, ik kan er niet aan ontsnappen, ha