No Te Drogues

Vuil elegantie, klootzakken

Het is weer een ochtend, waarop ik wakker word
Lijdend aan hartkloppingen
Waar mijn moeder het ontkent, maar ik weet dat ze stiekem huilt
Omdat haar arme engeltje
Een junkie is geworden

Mijn ogen vol verdriet, de touw van de kast
Lijkt mooi voor hen

Dit is voor die keren dat de dealer verdwijnt
Wanneer ik hem het meest nodig heb

Spelfouten, in alles wat ik heb geschreven
Vier stenen, zes bongs om de eetlust te verliezen
Ik wou dat ik een wolk was, zweven met de vogeltjes
Als ze naar me vragen, heb je me nooit gezien
Ik werd gepakt tijdens de drooglegging, met een hoop drank
Als er geen middelen zijn, kom ik nooit opdagen
Eerst ga ik stoned, en dan besta ik
Ik geloof niet in de liefde, hoer, laat me je ontbloten

(Laat me je beter ontbloten)

De vrouw van wie ik het meest hield, zag ik weggaan in de armen van een andere man

En alles kwam omdat ik mijn verslavingen nooit kon laten gaan
Tot op de dag van vandaag blijf ik in dezelfde stront
De Rivotril, is mijn kwelling geweest
Soms lijd ik aan pareidolie
Ik zie haar gezicht, maar ik aaie het nooit

Ik weet niet meer, of ik een psychiater moet zoeken
Of een advocaat moet inhuren, gek, ik verlies mijn verstand

Ik heb de rap, mijn pillen tegen aids
Behalve de zelfmoord, noem me een andere uitweg
Klaar om te rennen bij de eerste sirene
Pak de zaag, snijd mijn aderen door
Want wat er doorheen stroomt bindt me meer dan ketens

De drugs hebben

Sommige littekens achtergelaten

De school heeft me niet geleerd om verslavingen te overwinnen
Buiten regent het en de bomber dekt niets
Met een versleten glimlach, de ziel verrot

Soms hoog in de lucht, andere keren naar beneden
Soms huilend, ook lachend van het lachen
Omarmend mijn depressies, mediterend bij de waterval