Fürstenfeld

Langzaam komt de dag tot zijn eind en de nacht begint
In de Kärtnerstraat, daar zingt iemand 'Blowin' in the Wind'
Heeft een groen rokje aan, staat daar helemaal verloren
En de Steffl, die kijkt omlaag, naar de arme Steirerjongen

Die wilde zijn geluk proberen in de grote vreemde stad
Dacht dat zijn muziek hem naar de renbaan zou brengen - Express
Titelblad
De droom, knapt als zeepbellen, niets is overgebleven
Behalve een paar shilling in zijn gitaarcase

Al weken sta ik hier al
Al weken ben ik aan het zwoegen
Ik speel mijn vingers kapot
En zing zelfs 'Da kummt die Sunn'

Maar het is om gek van te worden
Niemand wil me horen zingen
Langzaam krijg ik echt genoeg
Ik vraag me af, wat doe ik hier

De hele dag waait de wind
Niets dan bouwplaatsen, zodat niemand iets vindt
De bouwputten zijn een gruwel
En in het koffiehuis raak je uitgeblust

Ik wil weer naar huis, voel me hier zo alleen
Ik heb geen grote wereld nodig
Ik wil naar Voorstenveld

In de krant hebben ze geschreven
Daar is een scene, daar moet je heen
Wat ze willen, dat moeten ze schrijven
Die scene kan me gestolen worden

Gisteren ging ik naar het U4
Begint een dirndl met me te praten
Zwarte lippen, groen haar
Daar kun je echt bang van worden, echt waar

Ik wil weer naar huis, voel me hier zo alleen
Ik heb geen grote wereld nodig
Ik wil naar Voorstenveld

Nooit speel ik meer in Wenen
Wenen heeft me helemaal niet verdiend
Ik speel hooguit nog in Graz
Sinalbelkirchen en Stinatz

Ik heb geen riem nodig
Ik heb geen ring nodig
Ik wil terug achter de Semmering
Ik heb alleen dat beetje geld nodig
Voor de rit naar Voorstenveld

Ik wil weer naar huis, voel me hier zo alleen
Ik heb geen grote wereld nodig
Ik wil naar Voorstenveld