Photobook

Hm-mm, hm-mm-mm
Mm-mm-mm

Het geluid van het omslaan van een pagina doet mijn oren suizen
Het zijn onze herinneringen, dun maar zwaar, dat moet het zijn
De verhalen en de tijd van de foto's die zichtbaar worden
Ik mis je, ik mis je, ik wil teruggaan

Ik weet ook dat het verleden niet terugkomt
Het is ook waar dat ik je even moet achterlaten

Tussen de verdraaide tijden roep ik opnieuw
Ik hou van je, ik stuur je een groet die de eeuwigheid overstijgt
Voor ons kan deze tijd heel zwaar zijn
Maar ik zal dromen van de dag dat ik je weer zie en ik zal wachten

De momenten die in de foto's zijn, blijven als onze herinneringen
Ik weet niet of ik moet lachen of huilen, het verwart me
Laat me alsjeblieft voor de laatste keer jouw stem horen
Het doet pijn, het doet pijn, ik wil je niet laten gaan

Het verleden komt niet terug, maar blijft voor altijd bestaan
Er zijn nog zoveel momenten die ik op deze achterpagina moet vullen

Waarom heb ik niet meer gezegd dat ik van je hou?
Ik wil nog even, nog even dichterbij zijn
Ooh-woah, ooh, vaarwel
Ah-ah, ah, ah, ah
Ah, ah, ah, ah

Tussen de verdraaide tijden roep ik opnieuw
Ik zeg dat ik van je hou, als een laatste groet
Ik heb geen spijt, want ik heb je ontmoet
Zelfs na die korte scheiding is mijn hart nog steeds groen.