Les Amants de La Colline

Dat de duivel je maar mag meenemen
Het is nog niet de tijd
En dat hij op je deur klopt
Ik ben niet bang
Dat de engelen je beschermen
Voor wat dan?
Je was niet zo slecht
Hum, laat je maar gaan

Ik adem uit, jij ademt uit, en dan gaat alles in rook op
Je inspireert me, ik verlang, maar er is niets meer om te roken
Je rekt je uit, ik zuig je in en dan moeten we opnieuw beginnen

Ik adem in, jij ademt uit
De minnaars van de heuvel
Omhoog zonder weer naar beneden te komen
Blijf, schatje
Roken tot de as

De minnaars van de heuvel
Geperst op een ster
De geliefden van de melancholie
Ga door, doet geen pijn
Ik houd je vast, jij houdt me vast

Ga door
En ik ga en ik kom
Ik ben naakt
We vergeten morgen niet
Dat is zeker
Hier, leg je hand
Hum, ben je zeker?

Ik adem uit, jij ademt uit, en dan gaat alles in rook op
Je inspireert me, ik verlang, maar er is niets meer om te roken
Je rekt je uit, ik zuig je in en dan moeten we opnieuw beginnen

Ik adem in, jij ademt uit
De minnaars van de heuvel
Omhoog zonder weer naar beneden te komen
Blijf, schatje
Roken tot de as
De minnaars van de heuvel

Geperst op een ster
De geliefden van de melancholie
Ga door, doet geen pijn
Dat mijn dromen me maar meenemen
Een paar uur
De pijn is te sterk

In mijn hart
Ik wil niets meer horen
Laat mijn hoofd ontspannen
Ik wil niets meer voelen, nee
Op jouw huid wil ik sterven
De minnaars van de heuvel
Omhoog zonder weer naar beneden te komen

Blijf, schatje
Roken tot de as
De minnaars van de heuvel
Geperst op een ster
De geliefden van de melancholie
Ga door, doet geen pijn
Dat de duivel je maar mag meenemen