Arbolito Sabanero

Sabanero boom... ik kom vragen, vragen
of jij haar zag gaan, sabanero,
wanneer ze wegging, gaan...

Open mijn dromen in de open lucht, de eenzaamheid zonder schreeuw,
adem de verwelkte velden in, de zoete bloem van de ondergang.

Jij, treurig in je gang, puur zand van de moeras,
dromend van de lucht in mei, hoe vol verdriet moet je zijn
want je hebt geen bladeren meer, sabanero boom!

Sabanero met fijne bladeren, nesten vol pure verdriet,
nu je geen bladeren meer hebt, kust de zon je doornen.

Madrinero zonder madrina's, ik zing nu mijn lied.
En jij in je ernstige stilte, blijf je droger en treuriger,
sabanero, jij zag haar,
jij zag haar voorbijgaan. (herhaal)