Oye

Hé,
Je herinnering heeft me stilgezet
In de namiddag van gisteren weer,
Met zijn zwarte nacht helemaal
En naast een paar treurige golven.

Hé,
Je herinnering heeft me zo vaak geroepen
In de witte ochtend en hoeveel
Voel ik dat ik je nu niet zie
Als ik je gisteren zo alleen zag voorbijgaan.

Ik zou je willen zien en niet aan je denken
Maar ik ben bang voor zoveel dingen
Zou je me misschien kunnen geven
Meer dan alleen je mooie gezicht?
Zou ik met jou kunnen delen?
Zou ik me kunnen overgeven en verdelen
In duizenden indrukken
Of kom je me vervelen?

Hé,
Gedachte die ik nauwelijks ken.
Ik vraag je of ik antwoord geef
Op een sublieme en lichte smaak
Of dat wat ik huil is terecht.

Ik zou je willen zien en niet aan je denken
Maar ik ben bang voor zoveel dingen...
Zou je me misschien kunnen geven
Meer dan alleen je mooie gezicht?
Zou ik met jou kunnen delen?
Zou ik me kunnen overgeven en verdelen
In duizenden indrukken
Of kom je me vervelen?

Hé.
Zeg het me.