Tu Imagen

Jouw beeld bereikte me
Om zes uur tien voor
En ik kon niet slapen
Geen moment daarna
Je verwarde je met mijn lakens
Je verstrengelde je in mijn slapen

Je leek zo echt
Dat ik bijna gelukkig was
Maar om zes uur tien
Begreep ik het zonder jou
Het waren mijn eenzame lakens
En een gebruikelijke grijze ochtend

En jij was mijn wind, maar niet in mijn voordeel
Jij was mijn boot in de grind
Jij was mijn deur zonder klink
Jij was mijn kus die een thuis zocht

En jij was een bevalling van oudheid
De streken van een duivelse wekker
Jij was de schuim van eenzaamheid
Vlees met wonden van onvervulde liefde

En zo was jij de andere helft
Van de dageraad
Die nooit licht heeft gebracht