Hacia El Porvenir

Naar de toekomst vertrokken schaduwen.
Op weg naar morgen overleefde iets van duisternis,
want de zon van vandaag
kon niet meer.

De ochtenden zullen niet compleet zijn.
Klagen over mij zal de helderheid tonen,
want wat ik zo graag wilde
zal vertraging oplopen.

Hoezeer ik ook wilde mezelf zegenen
en me meer zuiveren,
ik was vlees,
ik was ik.
Wat ik met liefde met de ene hand deed,
verbrak de andere hand met desliefde.
Ik geloof niet dat het voor niets was,
maar het had veel beter kunnen zijn.

Naar de toekomst vertrokken schaduwen.
Als ik niet kan bereiken, kan ik alleen waarschuwen.
Als iemand me daar hoort, vergeet dan niet
om te verlichten.