Canción de Invierno

Het is een koude dag en je komt thuis
Je komt van een vermoeiende donderdagmiddag
De meubels, de hond en miljoenen ogen
Wachten zoals altijd op je terugkeer
Waarbij je voelt dat er niets is veranderd
Hetzelfde wacht op je, de droom is voorbij

Je verzamelt je haar, zo vrij in de middag
Misschien omdat iemand het nooit gevangen zag
Je gaat zitten en eet, en alle schuldgevoelens
Drukken zwaarder dan je kracht kan dragen
En de ogen strijden en deze gekke middag
Totdat je zwak bent en je je mond bedekt

Wanneer alles voorbij is, voel je je veilig
Terwijl je met je uren de as doorzoekt
Voel je diep van binnen verboden passies
Het maakt niet uit om jezelf te bedriegen voor geluk
Totdat een verlangen je bed in sluipt
Maar waar denk je aan? Je bedekt je borst

Maar je moet het goedmaken met iedereen
Iedereen behalve met jezelf
De angst is de prijs van jezelf zijn
Beter gelukkig zijn zoals onze ouders
En van medelijden eeuwige liefdes maken
Totdat de winter je uiteindelijk bedekt