Aceitunas

Jouw benen van drie tot zes in de middag
In mijn geheugen branden ze plotseling
En als ik mijn gekte wil verlichten
Kalmeert het me alleen om olijven te eten

Een gebeten olijf
Heeft al zijn smaak weer tot leven gebracht
Verwonderd adem ik in en voel jouw geur

Vandaag ben ik in de wolken
Je snede snijdt me
Tot aan de grens van de illusie
Ik eet langzaam
En rek de ruimte
Tussen de eerste kus en die van afscheid

Een gebiten olijf
Heeft al zijn smaak weer tot leven gebracht
Verwonderd adem ik in en voel jouw geur

En hier ben je me
Goed vastgehouden
Aan de pit
Alsof ik aan jou hang

Jouw benen van drie tot zes in de middag
In mijn geheugen branden ze plotseling
En als ik mijn gekte wil verlichten
Kalmeert het me alleen om olijven te eten