Mujeres
Silvio Rodriguez
Vrouwen
Ik werd geraakt door de vrouw
Die haar kinderen omhoog hield
Naar de ster van die
Andere oudere moeder
En hoe ze ze oppakte
Van het gekleurde stof
Om ze onder
Haar hart te begraven
Ik werd geraakt door de vrouw
Van de dichter, de leider
Altijd in de schaduw en vulde
Een levensruimte
Ik werd geraakt door de vrouw
Die de paden in brand stak
Van het onoverwinnelijke haar
Van die Duitser
Ik werd geraakt door het meisje
Dochter van dat woeste continent
Die haar huis verliet
Voor een ander, van alle mensen
Ik ben geraakt
Door een heleboel vrouwen
Vrouwen van vuur
Vrouwen van sneeuw
Maar wat me het meest heeft geraakt
Tot ik bijna het bewustzijn verloor
Wat me het meest heeft geraakt
Zijn jouw oogjes, mijn dochter
Zijn jouw goddelijke oogjes
Maar wat me het meest heeft geraakt
Tot ik bijna het bewustzijn verloor
Wat me het meest heeft geraakt
Zijn jouw oogjes, mijn dochter
Zijn jouw goddelijke oogjes
Ik werd geraakt door de vrouw
Die elf kinderen baarde
In de tijd van de bloem
En een kilo brood
En ik zie ze verharden
Met hun kauwen
Ik werd geraakt omdat ze
Mijn grootmoeder was, bovendien
Ik ben geraakt door vrouwen
Die de geschiedenis tussen lauriert
En andere onbekende reuzen
Die geen boek kan bevatten
Ik ben geraakt
