Leyenda de Los Dos Amantes

Als tedere slakken van het platteland
Wikkelden zij zich vochtig om elkaar, om elkaar

En hij stopte met man zijn, zoals zij met kind zijn
Om samen één te zijn, volledig, volledig
Vanuit alle punten die hen verbonden
Hebben ze elkaar zo intens geproefd, met zoveel genot
Dat de uren van leven die hen restten
Besloten werden door te brengen in de tederheid

Op minder dan een zucht van de warme omhelzing
Debatteerden ze over de rest van het verhaal
In atomen, sterrenstelsels en andere toevalligheden
Vonden ze zekerheid precies die dag
Vonden ze zekerheid precies die dag

En ze werden legende, de twee geliefden
Verstrengeld, eeuwig en vochtig
Niets kon hen raken achter handschoenen
Dat weten alleen de gelijkgestemden, de gelijkgestemden
De gelijkgestemden