En Carne Propia
Silvio Brito (Colombia)
In Eigen Lichaam
Zeg tegen wie me vraagt naar mijn leven
Dat je in mijn liefde zoveel afwezigheid hebt achtergelaten
Dat ik rondzwervend in de vergetelheid blijf
Als de vluchtige echo van jouw beloftes
Zeg dat, hoewel ik je zo graag wilde liefhebben
Ik in jou mijn dromen niet heb kunnen vinden
Ik geloof dat ik voor jou slechts een caprice was
En vandaag ben ik niet eens in jouw herinnering
Denk nu na
En herinner je dat ik ook besta
En dat ik verborgen in mijn ziel een Jezus heb
Die zijn wonden bloedt om jouw liefde
Zeg tegen de wereld
Dat jij deze leven in jouw handen had
Dat ik voor jou mooie dingen bewaarde
En dat dat niets of niets je heeft geholpen
En zingend, zingend, zingend ga ik
Mijn eenzaamheid verkondigen in mijn verzen
En zingend, zingend, zingend zal ik gaan
Paden bewandelen om te vergeten
En als ik ooit, vrouw, mijn liefde aan jou gaf
Ontving ik alleen teleurstelling in ruil
En als ik ooit, vrouw, al mijn liefde aan jou gaf
Heb ik mijn geluk verloren en alles verloren
En zingend, zingend, zingend ga ik
Mijn eenzaamheid verkondigen in mijn verzen
En zingend, zingend, zingend zal ik gaan
Paden bewandelen om te vergeten
Zeg tegen wie mijn verleden vroeg
Dat je jouw paden vulde met tederheid
Dat ik lente in de zomer uitvond
Om je gelukkig te zien onder de maan
Zeg tegen wie me vraagt naar mijn geluk
Dat jij niet schuldig bent aan mijn tranen
Dat jouw fout nooit was om me niet te willen
Dat mijn fout was je zo veel lief te hebben
Vandaag herinner ik me
Een moment in de geschiedenis van jouw leven
Dat je een andere liefde voor altijd wilde beminnen
En met jouw tranen dat afscheid schreef
Nu begrijp ik
Dat je dat met mij probeerde te wissen
Je kon het niet vergeten en je ging weg
En ik leed in mijn eigen lichaam jouw pijn
En zingend, zingend, zingend ga ik
Mijn eenzaamheid verkondigen in mijn verzen
En zingend, zingend, zingend zal ik gaan
Paden bewandelen om te vergeten
En als ik ooit, vrouw, mijn liefde aan jou gaf
Ontving ik alleen teleurstelling in ruil
En als ik ooit, vrouw, al mijn liefde aan jou gaf
Heb ik mijn geluk verloren en alles verloren
En zingend, zingend, zingend ga ik
Mijn eenzaamheid verkondigen in mijn verzen
En zingend, zingend, zingend zal ik gaan
Paden bewandelen om te vergeten
