Boş Yere

Bomboos zijn de kamers van mijn hart
Zonder kracht, zonder gevoel, zo somber en zwart
De nacht is wreed, zelfs ik ben dronken van de schaduw

Ik heb zeven nachten achter elkaar doorgehaald
Ik bel je, omdat je misschien terugkomt
Zó wreed, zelfs de nacht maakt me dronken

Te veel, we hebben altijd een neiging naar meer
Kijk niet naar ons, we zijn onze eigen vijand

Waar heb ik jou vastgehouden?
Hoe kon ik in jouw afwezigheid stil blijven staan?

(Hoe kon ik zo stil blijven staan?)
Ik troostte mijn rechterhand met mijn linker
Voor niets, voor niets
Altijd voor niets

Ik kan je niet kwalijk nemen, je bent geen vreemdeling
Je zei niet dat ik geweldig was
Het is niet gelukt, dat weten we tenminste.