Vippaa Mulle Viitonen

Voordat de oorlog begon, naar Petsamo ging ik als tiener, ik herinner het me,
nu ben ik al oud, op de weg, geef me een vijfje.
In het bos heb ik een stuk grond ontgonnen, ploegen en zaaien,
de velden zijn onder de oorlog vergaan, geef me een vijfje.

Waar mijn weg me naartoe leidde, zijn al mijn vrienden niet teruggekomen,
daar heb ik mijn dromen moeten opgeven, alleen littekens blijven als herinnering.
Toen werd er ook in mij vertrouwd, ik had niemand anders nodig,
nu is het geloof in mensen verdwenen, geef me een vijfje.
nu is het geloof in mensen verdwenen, geef me een vijfje.

Het geloof in mensen is verdwenen, geef me een vijfje,
geef me een vijfje, geef me een vijfje,
geef me een vijfje.