Si Tú Supieras (part. Rapsusklei)

Wat er ook gebeurt, ik weet al dat het hart beter zal gaan
Maar ik hoop dat ik je tegenkom
En dat jouw liefde me redt van jouw liefde

Wat er ook gebeurt, ik weet al dat het hart beter kijkt
Maar ik hoop dat ik je tegenkom
En dat jouw liefde me redt van jouw liefde

Zij was mooi als een zonsopgang
Maar op haar huid stond het woord verliezen geschreven
Ze leerde me hoe je een hart kunt breken als je wilt
En de madeliefjes van pijn en plezier kunt plukken

En sindsdien is er een gebroken raam dat naar helderheid zoekt
Er is een masochistisch hart dat gelukkig wil zijn
Schat, er is een kus op deze mond, dood van eenzaamheid
Schat, er is een kus op deze mond als een litteken

En ik vervloek het geluk van de dobbelsteen
En de liefde die verandert in een tam dier
Ik vervloek de laffe geliefden die zich omkopen
En een streling geven zoals iemand een aalmoes geeft

Daarom was het genoeg om verwoest te zijn
Om te zien dat je niets hebt gegeven en dat jouw liefde altijd geleend is
Schat, je hebt me verlaten en bent van mijn zijde weggegaan
En mijn lied is veranderd in het gehuil van een verliefde

Ik ben niet geboren om je te vergeten, noch om te kijken hoe je weggaat
Ik wou dat ik je kon omhelzen, maar de klok draait niet terug
Als jij maar wist hoeveel het brandt
Omdat je niet meer terugkwam
Het houdt me gevangen in deze gevangenis
Ik kan de rust niet vinden

We waren jeugd net als het gezang van de leeuwerik
Twee stralen licht die herboren worden tussen de schaduw
Scheherazade leeft in haar mond als ze me noemt
De duizend manen vliegen over het tapijt

In haar naam klonken klokken in de Giralda
Die de geheime plekken onder haar rok aankondigen
In paren telde ik de moedervlekken op haar rug
Tot de constellatie van haar smaragdgroene ogen

Maar nu ik niet meer de baas ben over mijn eenzaamheid
Dat ik alleen een voortvluchtige ben die voor de verdriet vlucht
Nu de liefde in twee helften is gebroken
En dat een valse 'ik hou van je' meer waard is dan een oprechte belofte

En zo eindigde onze roman
De pagina's van dit boek, resten van onze overlijdensadvertentie
Duizend nachten zonder kleren en duizend nachten wakker
Voor mij was het paradijs waar Eva was

Ik ben niet geboren om je te vergeten, noch om te kijken hoe je weggaat
Ik wou dat ik je kon omhelzen, maar de klok draait niet terug
Als jij maar wist hoeveel het brandt
Omdat je niet meer terugkwam
Het houdt me gevangen in deze gevangenis
Ik kan de rust niet vinden

Wat er ook gebeurt, ik weet al dat het hart beter zal gaan, maar ik hoop dat ik je tegenkom
En dat jouw liefde me redt van jouw liefde

Wat er ook gebeurt, ik weet al dat het hart beter kijkt
Maar ik hoop dat ik je tegenkom
En dat jouw liefde me redt van jouw liefde