Kavaklar

Ah populieren, ah populieren
Mijn gedachten zijn koud, mijn hart huilt

Met een botte schaar sneden ze me
Ah, ze hebben me uit een oude foto geknipt
Daar bleef de helft van mijn wang achter
Vult zichzelf met leegte
Ah, op mijn schouder een doornige hand
Die nog steeds, zonder te stoppen, bloedt

Ah populieren, ah populieren
De pijn valt achter me aan

Ah populieren, ah populieren
Achter me klinkt een gefluister