Çocuklar Gibi

Ook ik had een leven dat nooit eindigde
Als de lente die zich verspreidt over de velden
Mijn hart klopte altijd snel en zonder stoppen
Alsof er vuur in mijn borst zat

Verberg je hoofd maar op mijn borst, mijn lief
Laat mijn hand door je mooie haren gaan
Laten we de ene dag huilen, de andere dag lachen
Als ondeugende kinderen die met elkaar spelen

Toen ik voelde dat ik verliefd op je werd
Begon ik te begrijpen hoe moe ik was
Ik kalmeerde, ik kwam tot rust
Als een bron die in de zee stroomt

Jouw woorden zijn de mooiste poëzie
Wie jou niet liefheeft, is gek
Jouw gezicht is de mooiste bloem
Jouw ogen zijn als een onbekend land