Algo de Mí

Een afscheid zonder redenen
Jaren zonder waarde

Ik raakte gewend aan je kussen
En aan je huid, zo zoet als honing
Aan de rondingen van je lichaam
Aan je lach en aan wie je bent

Mijn stem breekt als ik je roep
En je naam wordt klimop
Die me omarmt en tussen zijn takken
Verbergt hij mijn verdriet

Iets van mij, iets van mij
Iets van mij sterft langzaam weg
Ik wil leven, ik wil leven
Weten waarom je gaat, lief

Je gaat, lief, maar je blijft
Omdat je deel uitmaakt van mij
En in mijn huis en in mijn ziel
Is er een plek voor jou

Ik weet dat ik morgen bij het ontwaken
Niet zal vinden wat ik vond
En op die plek zal een leegte zijn
Groot en stil als de dageraad

Iets van mij, iets van mij
Iets van mij sterft langzaam weg
Ik wil leven, ik wil leven
Weten waarom je gaat, lief

Je gaat, lief, maar je blijft
Omdat je deel uitmaakt van mij
En in mijn huis en in mijn ziel
Is er een plek voor jou

Iets van mij, iets van mij
Iets van mij sterft langzaam weg
Ik wil leven, ik wil leven
Weten waarom je gaat, lief

Iets van mij, iets van mij
Iets van mij sterft langzaam weg