Chiquilla

In de ochtend sta ik op
en ren ik snel uit mijn bed,
om dat meisje te zien
door mijn raam.

Want ik lijd de hele dag,
ik hou van haar met heel mijn ziel.
En ik achtervolg haar in mijn gedachten
in de vroege ochtend.

Ik heb iets dat van binnen brandt,
het laat me nergens anders aan denken,
oh! dan aan dat meisje
en haar blik.

En ik kijk naar haar...
En zij zegt niets terug...

Maar haar twee zwarte ogen
prikken in me als zwaarden.
Maar haar twee zwarte ogen
prikken in me als zwaarden.

Oh meisje!

Die stilte die me doet lijden
vertelt me dingen die zo duidelijk zijn,
dat ik niet kan, niet kan, niet kan
stoppen met naar haar te kijken.

En ik moet haar snel vertellen
dat ik stapelverliefd op haar ben.
En dat haar ogen het vuur dragen
van een ster.

Want woorden schieten tekort
om te zeggen wat ik voel,
want mijn meisje is het mooiste
van de sterrenhemel.

En ik kijk naar haar...
En zij zegt niets terug...

Maar haar twee zwarte ogen
prikken in me als zwaarden.
Maar haar twee zwarte ogen
prikken in me als zwaarden.

En ik hou van haar...
Als de zon in de ochtend...

Als de stralen van licht
naar mijn raam, ik hou van haar.
Als de stralen van licht
naar mijn raam, oh meisje!