17 Años
Segundo Rosero
100%
17 Jaar
Ik leefde treurig
Verzonken in schaduwen
Zonder zelfs te denken
Dat het leven bestaat
Maar dit moment
Is nu bij mij gekomen
En op de leeftijd die ik heb
Ontstaat er een liefde
In haar blik
Zit de zonneschijn
En in haar mooie mond
Haar lieve onschuld
In haar blik
In haar kleine mondje
Een zucht van leven
Ze heeft wat niemand
Heeft in dit leven
Om mooi te zijn
Zeventien jaar
Kruisen door haar leven
En ze is in haar roes
Ik kus haar lippen
Onschuldig en mooi, God zegene haar