Ojos verdes

Leunend op het raam
van mijn jaloezie
keek ik hoe de nacht
van mei ontbrandde.

De lucht rook naar
anjer en nardus
toen jij voor mijn deur
stopte met je paard.

Bergmeisje
je geeft me vuur
en ik zei je, schat.

Kom en neem het
van mijn lippen
want
ik geef je vlam.

Je liet het paard
achter en ik gaf je
en het waren twee groene
sterretjes van mei
jouw ogen voor mij.

Groene ogen
groen als de bladeren
groen als het jonge graan
en het groene limoen.

Groene ogen
met de glans van een mes
dat zich heeft vastgezet
in mijn hart.

Voor mij zijn er geen zonnen
sterretjes of maan
er zijn alleen maar ogen
die mijn leven zijn.

Groene ogen
groen als de bladeren
groen als het jonge graan
en het groene limoen.

Ik zag voor jouw ogen
de dag aanbreken
en het klonk treuriger
dan ooit de kaars.

Toen je wegging
had mijn mond
een bittere smaak
van munt en kaneel.

Bergmeisje
voor een jurk
zou ik je willen geven.

Ik zei je
je hebt het gedaan
je hoeft me niets te geven.

Je steeg op het paard
je ging van mij weg
en nooit meer een nacht
mooier dan mei
heb ik weer geleefd.

Groene ogen
groen als de bladeren
groen als het jonge graan
en het groene limoen.

Groene ogen
met de glans van een mes
dat zich heeft vastgezet
in mijn hart.

Voor mij zijn er geen zonnen
sterretjes of maan
er zijn alleen maar ogen
die mijn leven zijn.

Groene ogen
groen als de bladeren
groen als het jonge graan
en het groene limoen.