Aquel Chico

Plotseling schieten zinnen door mijn hoofd
Het is koud en het regent, iets raakt me diep van binnen
De herinneringen komen terug, de schoolplaats, het instituut
Die jongen komt terug, dromend om volwassen te zijn
Ik weet niet hoeveel winters me van die jongen scheiden
Zijn grootste zorg, het vangen van vlinders
Ik heb een lp opgenomen, iets wat ik altijd droomde
Maar die jongen was veel gelukkiger, dat weet ik
Want alles was makkelijker voor die rebelse jongen
Want alles was groter en niets verraste me
Want geluk en onwetendheid gaan samen, want hij
De tijd steelt dingen die je bij je geboorte krijgt
Hij twijfelde over duizend onbelangrijke details
Maar hij had een paar belangrijke dingen helder
Koppig, nooit volgde hij advies, nee
Hij struikelde en viel, zo leerde hij
Een slimme deugniet en slechte student
Vaak in de klas liet hij zijn plek leeg
De straat was zijn andere school, hij hield van straatkunst
Hij schilderde overal, zijn bijnaam met spuitbus in de hand
Altijd feestend, nauwelijks zonder geld
En hij kende de donkere kant alleen van een afstand
Als hij dronken thuis kwam, probeerde hij het te verbergen
Wat onschuldig! Zijn ouders waren niet dom

Je kunt het niet vermijden
Je kijkt altijd terug naar het verleden
En hoewel je denkt dat het hetzelfde is
Is alles veranderd
Je kunt niet terugkrijgen
Wat de tijd je heeft afgenomen
Je kunt alleen maar herinneren
Vandaag, nu de dag bewolkt is

Hyperactief, ik heb hem nooit ontspannen gezien
Hij sliep nauwelijks en was nooit moe
Hij leefde voor de muziek, de ruzies thuis en in de buurt
Dagen bestonden niet, de kalender deed er niet toe
De klok was belangrijk, hij kwam te laat en kreeg straf
Een keer vertelde hij me dat hij zich opgesloten voelde, wat een ironie, nietwaar?
Het klinkt misschien ongelooflijk, ik kan zijn ziel niet helpen benijden
Vrij, wat een illusie, hoeveel dingen hij geloofde, het leven is hard
Maar dat wist hij nog niet, en als je je ogen opent
Is de lucht een andere kleur, vandaag voel ik dat de tijden van vroeger
Beter waren, die gelukkige jongen moest snel volwassen worden
Mijn tranen verlangen naar die dagen van glimlachen, ik weet niet goed welke
De reden is, ik weet niet waarom mijn hart samenkrimpt als ik oude plekken betreed
Ik kan niet helpen maar terugkijken
En hoewel het zo lijkt, is niets hetzelfde
Ik voel een andere sfeer, alles is anders
Wat is er met al die mensen gebeurd?
Alles is kouder, of lijkt het maar zo?
Er zijn veel meer kinderen, of groeit men gewoon op?
Iedereen voelt wel eens melancholie
Ze vermaken zich, doen alsof en morgen dan?

Je kunt het niet vermijden
Je kijkt altijd terug naar het verleden
En hoewel je denkt dat het hetzelfde is
Is alles veranderd
Je kunt niet terugkrijgen
Wat de tijd je heeft afgenomen
Je kunt alleen maar herinneren
Vandaag, nu de dag bewolkt is