Mucho Para Mí (part. Franco Escamilla)

Verliefd op je lippen, je ogen, je handen
Dromen dat we een stel zijn, samen worden we wakker
Dat we de wereld rondreizen en samen op avontuur gaan
Maar je bent veel voor mij

Verliefd op je lippen, je ogen, je handen
Dromen dat we een stel zijn, samen worden we wakker
Dat we de wereld rondreizen en samen op avontuur gaan
Maar je bent veel voor mij

Ik herinner me de eerste keer dat je de klas binnenkwam
Ik kwam verlegen dichterbij, aangenaam, wat fijn
Maar door mijn domheid raakte ik de woorden kwijt
Een paar mensen lachten, jij zei: Wat doe je nou?

Je lachte me uit, ik was verdoofd door je glimlach
Ik wist dat je naar de kerk ging en begon ook te gaan
Voor jou was ik een vreemde, een domme jongen
Jij dacht al na over trouwen, ik over Pokémon vangen

En toen kwam de puberteit, alles veranderde
Vandaag de dag stijl je je haar, korte rokjes, make-up en meer
Ik herinner me die keer dat je zei: Kom naar huis
Ik maakte me klaar, deed parfum op, kom op, laten we zien wat er gebeurt

Je zette me op het terras en vroeg me om te kijken
Terwijl je met je vriendje aan het zoenen was, vroeg je me om op te passen
En zo ging het maandenlang, tot hij je bedrogen had
Je huilde en liet hem gaan, je kwam terug en het gebeurde weer

En zo gingen de maanden voorbij, ik schreef een lied voor je
Je zei: Wat een sentimenteel gedoe, je brak mijn hart
Maar dat deed me niets, ik zal de balans wel doen doorslaan
Ik hoorde dat ze zeggen: Wie volhardt, die wint

Verliefd op je lippen, je ogen, je handen
Dromen dat we een stel zijn, samen worden we wakker
Dat we de wereld rondreizen en samen op avontuur gaan
Maar je bent veel voor mij

Verliefd op je lippen, je ogen, je handen
Dromen dat we een stel zijn, samen worden we wakker
Dat we de wereld rondreizen en samen op avontuur gaan
Maar je bent veel voor mij

En zo gingen de uren, de dagen, maanden, jaren voorbij
Ik was een fan van je glimlach en je kastanjebruine haar
Er ontbrak nooit een lied, geen van je verjaardagen
En het enige wat je me gaf waren je afwijzingen en je pijn

En zo is het maar zo, het leven is hard, dat moeten we accepteren
Met geweld passen zelfs de schoenen niet, we moeten doorzetten
Ik hield afstand van jou, zelfs met een ander
En jij zag me, kwam dichterbij, kuste me en ik als een idioot

Ik maakte diezelfde dag het uit met haar en ging achter jou aan
Zodat je me kon vertellen dat je in de war was
En dat je me alleen als vriend zag
Ik wilde bijna doodgaan, zeg me hoeveel ik moet lijden
Ik schreef een treurig lied en iedereen begon het te vragen

Ik verhuisde naar een andere stad om alles te vergeten
En mijn treurige liedjes klonken over de hele wereld
Er gingen jaren voorbij, nu doe ik dit
En ik wil je bedanken voor het inspireren van deze teksten

Vandaag bracht het lot me naar waar jij woont
Ah, nu herken je me en ik was eerst onzichtbaar
Je vertelde me dat je zoon fan was van mijn werk
Je nodigde me uit bij je thuis en zei: Kom, laten we lol maken

Ik heb het een beetje druk, ik heb een persconferentie
Maar ik dank je zoon voor de steun aan mijn carrière
Ik stuur hem een grote groet, geef hem een knuffel van mij
Als er iets is, schrijf je maar naar mijn vertegenwoordiger

Ik hou niet meer van je lippen, je ogen zo vies
Dromen dat we een stel zijn is iets bizar
Je volgt me de wereld rond, ik ben al bang
Ik wil niets meer van je weten

Ik hou niet meer van je lippen, je ogen zo vies
Dromen dat we een stel zijn is iets bizar
Je volgt me de wereld rond, ik ben al bang
Ik wil niets meer van je weten