Desarmados (part. Nanpa Básico)

En wat was het mooi om je te hebben, je te kussen, je te omarmen
De wereld toe te schreeuwen dat ik van je hou in mijn lied
Jij zwoer me dat je altijd van me zou houden
En wat een verdriet dat het slechts een illusie was

Jij hebt me in zoveel stukken gebroken
En hoewel ik het probeer, kan ik mezelf niet meer in elkaar zetten
Er is een wond die je me hebt aangedaan, hier op mijn borst
Er is geen medicijn dat me kan genezen

(Santa RM)

Schat, ik lieg je niet meer voor
Ik draag zoveel gevoel met me mee
Ik heb de hele week Bucanas gedronken om te kijken of ik ontplof

Want ik word wakker en jij bent er niet meer
En uit mijn dromen ga je niet weg
Hoe kan ik mijn hart uitleggen dat je al weg bent en er geen weg terug is

Jij hebt me verlaten, maar wat kan ik doen
Vacht van een lam, maar je was een wolf
Jij loog tegen me, ik was zo dom
Met die mond geloofde ik alles wat je zei

En zo is het verhaal, maar wat kan ik doen
Ik zie nu hoe ik me aanpas
Nu moet ik op de harde manier leren
Mijn vleugels afsnijden en uit de modder komen

(Nanpa)

En op een dag kwam je als een orkaan
Van die die voorbijraast en niets achterlaat
Je nam mijn liefde mee en ook mijn rust
Als iemand die je de slaap ontneemt in de vroege ochtend

Schat, wat is het moeilijk om te leven zoals je me achterliet
Bijna op z'n kop, ik vervloek de dag dat je kwam
Met dat mooie gezicht en die taille strak in de kleren
Je leek wel een engeltje dat geen glas kan breken

Je brak al het servies, druppels vielen op mijn wangen
En om de nacht dronk ik me lam
Je verlaten is geen gemakkelijke zaak, ik vraag God op mijn knieën
Dat morgen, als ik wakker word, ik mijn ogen open, schat, en niets voel

Jij hebt me in zoveel stukken gebroken
En hoewel ik het probeer, kan ik mezelf niet meer in elkaar zetten
Er is een wond die je me hebt aangedaan, hier op mijn borst
Er is geen medicijn dat me kan genezen