Bir Dizi Iz (feat. Kolera)

Sagopa
Kijk, deze sporen zijn blijvend, er waren messen in mijn borst.
Ik houd het vol, ook al doet het pijn, zeg het niet tegen mijn moeder.
Het zijn mijn sporen die ik verberg, als ik alleen ben kijk ik ernaar.
Ze brengen allemaal iemand tot leven, ik dood ze.
Ik blijf naar mijn sporen kijken,
Ik laat mijn fouten om me lachen,
Ik doof de kaars van wanhoop,
Dehh, mijn pad is vrij, je pad
Zing, nachtegaal, laat die mooie toon horen.
De diepe sporen die mijn jaren delen, kijken naar mij,
Als ze ze maar eens zouden zien, zouden onze gezichten verbleken,
Van het huilen zouden de zeeën dorst hebben,
Mijn domheden uit het verleden maken mijn toekomst schoon...
De zout en peper van mijn soep is verbaasd, nietsvermoedend met de lepel,
Kijk, een verliefde wordt begraven zonder lijkwade.
De tijd vlucht sneller dan de dood, ongeduldig.
Niemand is onsterfelijk, iedereen heeft sporen, niemand is spoorloos, iedereen is eenzaam!

Kijk naar de wonden, dit is niet van één, maar van velen.
De spoor blijft van één, voordat de ander passeert.
Onze sporen, een reeks x2

Kolera
Als ik vastzit tussen valse lachjes,
Als ik een verkoudheid heb van koude types,
Als ik net zo onbetrouwbaar ben als zij,
Oké, jij praat, ik zwijg.
Wat ik zeg is groot, maar ik ben maar een spriet.
Met de tweezijdige zaag groeit de drukte,
Het wordt vlak, maar het is hobbelig, meng je niet in mijn balans.
Zeg niet dat de sporen voorbijgaan, ze volgen je,
Elke dag, elk jaar laat je weer nieuwe sporen achter.
Ze beginnen in jou en eindigen in je ogen, vuur,
Als je wist welke tegenslagen ik heb, welke adviezen ik heb,
Wat ik heb gezien, ik heb nooit niets gezien.
Voor sommigen is mijn stem simpel, soms verlagen ze, soms verhogen ze.
Ze schatten mijn waarde, soms snijden ze, soms slaan ze.
Zo zouden ze een niets begraven, denk na, wat zouden Ali's en Ömer's doen?
Wat hebben wij gedaan, jongens?
Zinloze dingen, zinloze dingen,
Iets, iets...

Kijk naar die wonden, dit is niet van één, maar van velen.
De spoor blijft van één, voordat de ander passeert.
Onze sporen, een reeks x2